شعبه های حقوق عمومی

شعبه های حقوق عمومی

الف:حقوق اساسی
حقوق اساسی پایه و مبنای حقوق عمومی است . زیرا در آن ساختمان حقوقی دولت و رابطه سازمانهای آن با یکدیگر مطرح میشود . در این قسمت شکل حکومت و قوای سازنده آن و طرز شرکت افراد در ایجاد قوای سه گانه و حقوق و آزادیهای آنان در مقابل دولت مورد گفتگو قرار می گیرد . منبع اصلی حقوق اساسی کنونی ما قانون اساسی جمهوری اسلامی است که در همه پرسی 24 آبان 1358 در 175 اصل به تصویب ملت رسید . در سال 1368 این قانون مورد تجدید نظر قرار گرفت و به ویزه قوه مجریه به سوی تمرکز هدایت شده .ریس جمخهور دارای آزادی عمل بیشتری شد و شامل وظایف نخست وزیر هم شده .

ادامه نوشته

قانون‌سالاری یا دستورگرایی؟

قانون‌سالاری یا دستورگرایی؟

نقدی بر یک ترجمه

خشایار دیهیمی را با کتاب «فیلسوفان سیاسی قرن بیستم» کشف کردم و بعد از آن یکی از خوانندگان پر و پا قرص ترجمه‌های دیهیمی شدم. ترجمه فیلسوفان سیاسی قرن بیستم را زمانی خواندم که در حال انجام پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد با موضوع «حقوق بشر در نظریه عدالت جان رولز» بودم و بخشی از کتاب مزبور به رولز می‌پرداخت. البته ناگفته نماند که از دیگر بخش‌های کتاب مزبور به اندازه تشنگی و درک خود بهره بردم و هنوز طعم شیرین آن کتاب را زیر زبان حس می‌کنم.

ادامه نوشته

حکومت دینی و دموکراسی

حکومت دینی و دموکراسی

در کتاب «مشتاقی و مهجوری: گفتگوهایی در باب فرهنگ و سیاست/مصطفی ملکیان- تهران: نشر نگاه معاصر، ۱۳۸۵» مصطفی ملکیان در گفتگویی در باب حاکمیت دینی به بیان نقطه‌نظرهای خود در باب حاکمیت دینی می‌پردازد که در جای خود محل تأمل می‌باشد. ملکیان در این گفتگو مراد از حاکمیت دینی را حاکمیت آن نظام سیاسی‌ای می‌داند که مدعی است بر اساس قرائتی از دین در حال اداره و تدبیر جامعه- همه در ساحت سیاسی، هم در ساحت فرهنگی، و هم در ساحت اقتصادی- است.

ادامه نوشته

آموزش دستورگرايي دمکراتيک[

آموزش دستورگرايي دمکراتيک[1]

امروزه بيش از 100 دمکراسي در دنيا وجود دارد.[2]  همه به جز سه کشور- بريتانيا، اسرائيل و نيوزيلند- از قانون اساسي نوشته برخوردارند. و حتي اين سه دمکراسي بدون قانون اساسي نوشته نمونه‌اي از دستورگرايي هستند که يک شاخص مهم يک حکومت دمکراتيک مدرن است.

ادامه نوشته

آزادی اجتماع

آزادی اجتماع

منظور از آزادی اجتماع  آزادی شرکت در هر گردهمایی است که فرد مایل به حضور در آن است. این آزادی یک حق اساسی به شمار می‌آید که بر اساس آن شهروندان می‌توانند دور هم جمع شده و بدون ترس از حکومت و محدودیت‌های حکومت دیدگاه‌های خود را بیان نمایند. هدف از آزادی اجتماع و راهپیمایی اعتراض به سیاست‌ها و رفتارهای مقام‌های عمومی می‌باشد  

ادامه نوشته

گذر از «مداخله بشردوستانه» به «مسوولیت حمایت»[1]

گذر از «مداخله بشردوستانه» به «مسوولیت حمایت»[1]

دکتر هومن موثق[2]

در طول تاریخ، دولتها بنا به دلایل گوناگونی علیه دیگر دولتها اقدام نظامی کرده­اند و با وجود پیشرفتهایی که در نیمه دوم قرن بیستم در نظام حقوقی بین­المللی حاصل شد، پدیده جنگ همچنان از واقعیات زیست بشر است. البته شایان ذکر است که حقوق بین­الملل معاصر در برخی شرایط اقدام نظامی را مجاز دانسته و حتی آن را تجویز می­کند.

ادامه نوشته